{"id":968,"date":"2023-04-03T22:57:16","date_gmt":"2023-04-03T22:57:16","guid":{"rendered":"https:\/\/tirinha.com\/andres-felipe-solano-tentei-replicar-a-forma-como-pensamos\/"},"modified":"2023-04-03T22:57:16","modified_gmt":"2023-04-03T22:57:16","slug":"andres-felipe-solano-tentei-replicar-a-forma-como-pensamos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tirinha.com\/pl\/968\/andres-felipe-solano-tentei-replicar-a-forma-como-pensamos\/","title":{"rendered":"Andr\u00e9s Felipe Solano: \u201ePr\u00f3bowa\u0142em odtworzy\u0107 spos\u00f3b, w jaki my\u015blimy\u201d"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

Chwa\u0142a,<\/em> Jej najnowsza powie\u015b\u0107 fabularna to intymna, retrospektywna podr\u00f3\u017c przez sceny z \u017cycia matki trzymaj\u0105cej si\u0119 za r\u0119k\u0119 z synem.<\/h2>\n

Andr\u00e9s Felipe Solano to kolumbijski dziennikarz i powie\u015bciopisarz. W 2010 roku magazyn Granta, w kt\u00f3rym opublikowa\u0142 opowiadania, uzna\u0142 go za jednego z 22 najlepszych m\u0142odych gaw\u0119dziarzy j\u0119zyka hiszpa\u0144skiego. Pisa\u0142 tak\u017ce dla The New York Times Magazine, McSweeney's i Gatopardo.<\/strong><\/p>\n

twoja ostatnia ksi\u0105\u017cka P\u0142aca minimalna. \u017cy\u0107 bez niczego<\/em> By\u0142 finalist\u0105 nagrody New Ibero-American Journalism Foundation. Pisa\u0142 podczas pobytu w azjatyckim kraju Korea, notatki po linie<\/em> (2015), kt\u00f3ra otrzyma\u0142a nagrod\u0119 Colombian Narrative Library Award. Inne jego publikacje to uratuj mnie, Joe Louisie<\/em> (2007), bracia kruki<\/em> (2013) i neonowe cmentarze<\/em> (2017) fikcja i Dni gor\u0105czki<\/em> (2020) literatura faktu.<\/p>\n

Solano, od prawie dekady mieszkaj\u0105ca w Seulu, przyjecha\u0142a do stolicy Hiszpanii, aby wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Literatury Matadero w Madrycie. Dzi\u0119ki SextoPiso El Generacional przeprowadza z nim wywiad w Hotel de las Letras, aby dowiedzie\u0107 si\u0119 o procesie tw\u00f3rczym Chwa\u0142a<\/em>.<\/p>\n

Pytanie: Jest takie zdanie Fran\u00e7ois Truffauta, kt\u00f3re m\u00f3wi: \u201ekino jest jak poci\u0105g, kt\u00f3ry zatrzymuje si\u0119 w najwa\u017cniejszych momentach \u017cycia\u201d w odniesieniu do literatury; Dlaczego wybra\u0142e\u015b 11 kwietnia 1970 roku na opowiedzenie historii swojej matki, Gl\u00f3rii?<\/strong><\/p>\n

Reagowa\u0107:<\/strong> Wyb\u00f3r by\u0142 du\u017cym problemem. Histori\u0119 mojej mamy zna\u0142am od dzieci\u0144stwa. Nie w szczeg\u00f3\u0142ach, ale historia m\u0142odej kobiety mieszkaj\u0105cej samotnie w Nowym Jorku; To jest Odk\u0105d zacz\u0119\u0142am my\u015ble\u0107 o byciu pisark\u0105, wiedzia\u0142am, \u017ce pewnego dnia to znajd\u0119.<\/strong>. Kiedy sta\u0142o si\u0119 dla mnie jasne, \u017ce napisz\u0119 to w ksi\u0105\u017cce, zacz\u0105\u0142em rozmawia\u0107 z moj\u0105 mam\u0105, kt\u00f3ra ma bardzo dobr\u0105 pami\u0119\u0107, a ona opowiedzia\u0142a mi bardziej szczeg\u00f3\u0142owo tamtego roku, w 1970 roku. W Ameryce \u0141aci\u0144skiej Sandro jest bardzo wa\u017cny; Kiedy wi\u0119c us\u0142ysza\u0142am o tym programie, przysz\u0142o mi do g\u0142owy, \u017ceby napisa\u0107 o tym dniu. P\u00f3\u017aniej, planuj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119, opisa\u0142em inne momenty jego \u017cycia, zawsze skupiaj\u0105c si\u0119 na trzech historiach mi\u0142osnych, kt\u00f3re mia\u0142y wiele wsp\u00f3lnego ze Stanami Zjednoczonymi. Pr\u00f3buj\u0105c je zestawi\u0107, przysz\u0142o mi do g\u0142owy wykorzysta\u0107 motyw literacki, jakim jest \u201edzie\u0144 z \u017cycia\u2026\u201d; U\u017cywali go wielcy autorzy, tacy jak James Joyce w Ulisses<\/em>Malcolma Lowry\u2019ego w pod wulkanem<\/em> lub Virginia Wolf w Pani Dalloway<\/em>.<\/p>\n

P: Wspomniane przez ciebie powie\u015bci mno\u017c\u0105 si\u0119 Chwa\u0142a<\/em>W kt\u00f3rym momencie podj\u0105\u0142e\u015b decyzj\u0119 o przedstawieniu tak z\u0142o\u017conej historii w kr\u00f3tkiej powie\u015bci?<\/strong><\/p>\n

Odpowied\u017a: Nie planuj\u0119 swoich ksi\u0105\u017cek w spos\u00f3b wyczerpuj\u0105cy. Kiedy zaczyna\u0142em pisa\u0107, czu\u0142em, \u017ce to b\u0119dzie kr\u00f3tka powie\u015b\u0107, poniewa\u017c Moj\u0105 ambicj\u0105 nie by\u0142a nowelizacja ca\u0142ego \u017cycia mojej matki, pomimo obfito\u015bci w nim wielkich wydarze\u0144.<\/strong>. Mo\u017ce gdybym ci\u0105gn\u0119\u0142a to dalej, ugrz\u0119z\u0142abym w miejscu lub utkn\u0119\u0142abym w pisaniu ksi\u0105\u017cki na d\u0142ugi czas. To historia, kt\u00f3ra towarzyszy\u0142a mi od zawsze. Kiedy ju\u017c podj\u0105\u0142em decyzj\u0119 o jej opowiedzeniu, musia\u0142em to zrobi\u0107 tak szybko, jak to mo\u017cliwe.<\/p>\n

P: W\u0142a\u015bnie, narracja powie\u015bci jest pe\u0142na anachronii. Dlaczego zdecydowa\u0142e\u015b, \u017ce czytelnik zna przesz\u0142o\u015b\u0107 Gl\u00f3rii i przede wszystkim przysz\u0142o\u015b\u0107 Gl\u00f3rii?<\/strong><\/p>\n

Odp.: Decyduj\u0105c si\u0119 na u\u017cycie okre\u015blenia \u201edzie\u0144 z \u017cycia\u201d, Rozwa\u017ca\u0142em mo\u017cliwo\u015b\u0107, \u017ce jeden dzie\u0144 skondensuje wszystkie nasze dni lub mo\u017cliwo\u015bci ca\u0142ej naszej przysz\u0142o\u015bci<\/strong>; i powiedzia\u0142am sobie: spr\u00f3buj\u0119 to zrobi\u0107, dlatego w ksi\u0105\u017cce s\u0105 te przeskoki w czasie. Co wi\u0119cej, pr\u00f3bowa\u0142em odtworzy\u0107 w ci\u0105gu jednego dnia z \u017cycia Glorii spos\u00f3b, w jaki my\u015blimy. kiedy to zrobimy niewielka cz\u0119\u015b\u0107 nas jest w tera\u017aniejszo\u015bci, przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu my\u015blimy o bli\u017cszej i dalszej przysz\u0142o\u015bci lub przesz\u0142o\u015bci<\/strong>, nawet je\u015bli min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 minut. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, zawsze jeste\u015bmy jak pi\u0142ka arkada<\/em>.<\/p>\n

P: Bez utraty formy, w Chwa\u0142a<\/em> dominuje styl swobodny po\u015bredni; Poprzez syna czytelnik zbli\u017ca si\u0119 do my\u015bli Gl\u00f3rii i bohater\u00f3w drugoplanowych. Jak\u0105 warto\u015b\u0107 w powie\u015bci wnosi fakt, \u017ce narratorem jest syn, a nie sama bohaterka, jego matka?<\/strong><\/p>\n

Odpowied\u017a: Matka zna swoje dziecko od urodzenia i przez ca\u0142e \u017cycie b\u0119dzie wiedzia\u0142a, jakim jest cz\u0142owiekiem. Z drugiej strony syn wie bardzo niewiele o historii swojej matki, zanim zosta\u0142 synem, a ona zosta\u0142a matk\u0105. W\u0142a\u015bnie to chcia\u0142em powiedzie\u0107. W pierwszej wersji mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce ten syn wydawa\u0142 si\u0119 bardziej bezpo\u015brednio konfrontowa\u0107 si\u0119 z matk\u0105, zastanawia\u0107 si\u0119 nad ich relacj\u0105, a nawet pr\u00f3bowa\u0107 por\u00f3wna\u0107 j\u0105 z innymi relacjami literackimi w ksi\u0105\u017ckach, kt\u00f3re traktuj\u0105 o matkach i dzieciach. Kiedy dosz\u0142am do tej drugiej formy, kobieta, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 obiektem konfrontacji, sta\u0142a si\u0119 podmiotem, bohaterk\u0105, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a \u017cy\u0107 w\u0142asnym \u017cyciem. Z kolei, Nie mog\u0142am nawet oddzieli\u0107 si\u0119 od my\u015bli, \u017ce to ja zdecydowa\u0142am si\u0119 opowiedzie\u0107 t\u0119 histori\u0119<\/strong>. W ten spos\u00f3b narrator prowadzi do dziwnej gry, kt\u00f3ra jest zapowiadana od pocz\u0105tku, aby ostrzec czytelnika, \u017ce tam jest; ale marnowaniem jest tak\u017ce pozwalanie bohaterowi prze\u017cy\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny dzie\u0144.<\/p>\n

P: \u201eIle razy robi\u0142e\u015b wszystko, co w twojej mocy, aby odpowiedzie\u0107 na moje?\u201d oraz \u201eO co by\u015b zapyta\u0142 swoich rodzic\u00f3w, gdyby\u015b m\u00f3g\u0142?\u201d s\u0105 to interwencje pojawiaj\u0105ce si\u0119 w powie\u015bci; Czy zdefiniowa\u0142by\u015b swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jako proces uczenia si\u0119?<\/strong><\/p>\n

Odpowied\u017a: Nie jestem pewien, czy nauczy\u0142em si\u0119, co to znaczy by\u0107 dobrym synem, ale jako cz\u0142owiek nauczy\u0142em si\u0119 wielu rzeczy od Gl\u00f3rii. Po prostu przenosz\u0105c je na papier, mog\u0142em je zobaczy\u0107 na pewno. Wierz\u0119 w to Ona, tak\u017ce widz\u0105c siebie zapisan\u0105, zrozumia\u0142a w wi\u0119kszym wymiarze, czym by\u0142o jej \u017cycie i dok\u0105d j\u0105 zaprowadzi\u0142o.<\/strong><\/p>\n

P: Jak udaje Ci si\u0119 wydoby\u0107 takie introspektywne \u0107wiczenie z wi\u0119kszo\u015bci codziennych proces\u00f3w?<\/strong><\/p>\n

Odpowied\u017a: Nie wiem (\u015bmiech). Chcia\u0142bym mie\u0107 wi\u0119ksz\u0105 jasno\u015b\u0107, aby spr\u00f3bowa\u0107 zrobi\u0107 to jeszcze raz. S\u0142uchaj, napisa\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119 pt Korea, notatki po linie<\/em> i my\u015bl\u0119, \u017ce tam uda\u0142o mi si\u0119 zapisa\u0107 codzienne chwile i jednocze\u015bnie nada\u0107 im poetycki sens. Pierwszy projekt Chwa\u0142a<\/em> Stara\u0142em si\u0119 odtworzy\u0107 form\u0119 pami\u0119tnika z poprzedniej ksi\u0105\u017cki: fragmentaryczn\u0105 i konfesyjn\u0105. Nie jestem wielkim czytelnikiem poezji, to Charles Simic pozwoli\u0142 mi odkry\u0107 wag\u0119 tych chwil. My\u015bl\u0119, \u017ce opowiadaj\u0105c ten dzie\u0144 tak, jak m\u00f3g\u0142 si\u0119 wydarzy\u0107, styl by\u0142by p\u0142aski i czytelnik mia\u0142by wra\u017cenie, \u017ce by\u0142a to prosta anegdota.<\/strong> o dziewczynie jad\u0105cej na koncert.<\/p>\n

\"\"