\u201c"Het lijkt me dat de mate van domheid de afgelopen jaren wereldwijd exponentieel is toegenomen. Te beginnen bij degenen die ons dit sturen."\u201d<\/h3>\n<\/article>\n
Televisieseries hebben het vak de afgelopen jaren een frisse wind laten waaien. Je bent aan boord met Antonio Resines in Onze excuses voor het ongemak.<\/em>, waarvan het tweede seizoen donderdag in premi\u00e8re ging. Hij lijkt een beetje sceptisch over de wereld van het imago.<\/p>\n Geen schijn van kans. De ervaring is erg goed geweest. Als ze me films aanbieden en mijn agenten zeggen dat ik er wat geld voor krijg, dan accepteer ik dat, maar vaak ben ik niet ge\u00efnteresseerd. Ik ben een schutter. Nu ga ik filmen met Mart\u00ednez L\u00e1zaro en ik ben gewend aan het schrappen van rollen, aan dingen waar veel werk in is gestoken die uiteindelijk niet doorgaan of aan films die niet worden uitgebracht. Dus ik heb een zekere afstand. Het is weer iets anders om met vrienden te werken. Juan Cavestany en \u00c1lvaro Fern\u00e1ndez Armero hebben deze serie min of meer op bestelling bedacht, omdat ik van muziek houd en een script wilde over een orkestdirigent. Ze belden me om te zeggen dat ze het verhaal van een orkestdirigent hadden bedacht en ik was blij... maar het was niet de rol voor mij, het was voor Resines (lacht). Werken met vrienden is heel anders, het is geweldig, maar het gebeurt niet altijd en er is geen andere optie dan dingen te accepteren.<\/p>\n \n Miguel Rell\u00e1n, in het toneelstuk "Return Home".<\/em> <\/p>\n <\/p>\n Wie zou je zonder aarzeling benaderen?<\/p>\n Toen ik begon, wilde ik alleen maar filmen met Carlos Saura of Manuel Guti\u00e9rrez Arag\u00f3n, en in het theater met Nuria Espert en Adolfo Marsillach. Ik was enorm ambitieus, totdat ik me realiseerde dat ik alles moest doen. Hoe dan ook, ik kijk de films achteraf niet terug. Ik weet ook heel goed nee te zeggen. Maar in de film- en televisiewereld betaal ik, als ze me betalen; in het theater niet. Theater is heel zwaar, je moet veel discipline hebben, het is een school voor de mens; je leert gul te zijn naar anderen en van anderen om gul naar jou te zijn, je verliest je verlegenheid, je leert in een team te werken en je doet veel cultuur op. Je moet ook je partners heel zorgvuldig kiezen, want je hebt een relatie voor twee jaar met wie je moet samenleven.<\/p>\n Is de manier waarop films en series worden gemaakt de laatste jaren erg veranderd?<\/p>\n Technisch gezien is het overduidelijk. De kabels zijn verdwenen. Maar ik heb niet de indruk dat er nu betere films en series worden gemaakt. Iemand die verantwoordelijk is voor een platform vertelde me dat de kwaliteit voor het publiek waar het platform zich op richt, opnieuw achteruitgaat. Ik heb de indruk dat alles al gezegd is. De Odyssee<\/em>, Homerus vertelde het hele verhaal, en Shakespeare maakte het af. Het hangt er dus vanaf hoe je het vertelt.<\/p>\n Hij won een Goya voor mijn tante<\/em> In 1986. Speel je geen andere spellen meer?<\/p>\n Tja, ik weet het niet. Ik heb veel prijzen gewonnen, maar ik houd ook een zekere afstand tot prijzen. Tenzij je me van het tegendeel overtuigt, zijn prijzen er om iets te promoten. Je kunt meten wie het hoogst springt, maar hoe meet je of de ene acteur beter is dan de andere? Als ik er een ontvang, en dat gebeurt vaak in mijn carri\u00e8re \u2013 ik heb het vaak over Camus, die zei dat als je je consequent aan een artistieke discipline wijdt, je vroeg of laat een prijs zult ontvangen; het lastige is om hem te verdienen. Ik heb er veel die ik niet verdien, en andere die ik wel verdien, heb ik niet gekregen.<\/p>\n Een acteur heeft geen leeftijdsgrens voor zijn pensioen, omdat er in een film, toneelstuk of serie personages uit alle generaties voorkomen. Denk je wel eens aan dat moment?<\/p>\n Nee. Gaat iemand die zich aan een creatieve activiteit wijdt ooit met pensioen? Dichters? Schrijvers? Dansers, omdat ze hun benen niet meer kunnen optillen, maar waarom gaat Vargas Llosa niet met pensioen? In dit werk neemt je gezondheid de dag af waarop je iets verdient, en je bent eigenlijk een beetje dom omdat je geen andere keus hebt. Chaplin zei dat er in dit leven alleen tijd is om amateur te zijn.<\/p>\n \n Acteurs Antonio Resines en Miguel Rell\u00e1n, in "Sorry voor het ongemak".<\/em> XP\/MOVISTAR+<\/span> <\/p>\n <\/p>\n Het kunstenaarsstatuut werd een paar weken geleden goedgekeurd. Zal er een verschil zijn tussen de situatie voor en na deze goedkeuring in de sector?<\/p>\n Nou, ik ken hem niet. Zoals El Brujo al zei, het is alsof ze een ridderlijke status cre\u00ebren. Wat willen ze nou? Dat werklozen een uitkering krijgen? Ten eerste zijn er veel acteurs die werkloos zijn omdat ze het verdienen, omdat ze slecht zijn, omdat ze geen professionals zijn, ze zijn gewoon knap. Er zijn gekloonde en inwisselbare actrices die alleen maar ge\u00efnteresseerd zijn in beroemd worden. En daar hebben ze alle recht toe. Films en televisie maken is heel makkelijk, je tekst opzeggen \u2013 en tegenwoordig zelfs dat niet meer, want je spreekt niet \u2013 en niet over de meubels struikelen, dat is makkelijk. Ik heb een heleboel prachtige lijken gezien die de wereld zouden verslinden. Maar acteur zijn is iets heel anders.<\/p>\n Als je nu gebeld zou worden om een film, een tv-serie of een toneelstuk te pitchen, wie zou je dan aan de andere kant van de lijn willen horen?<\/p>\n Nou ja, voor een vriend. Gelukkig heb ik er veel. Van Fernando Colomo tot David Gal\u00e1n Galindo of Jorge Coira. Bovendien zouden het geweldige projecten zijn. Ik heb meestal geluk. Wat er gebeurt, is dat er af en toe een kind is dat ergens in gelooft. Ik maak veel korte films en er zijn onervaren mensen die denken dat de cinema is begonnen met Tarantino. Ik leer graag, maar het stoort me dat ze me op dit moment lesgeven. Er zijn heel domme mensen en heel intelligente mensen.<\/p>\n Je studeert geneeskunde. Heb je er ooit aan gedacht dat je je niet beter had kunnen toeleggen op het genezen van het lichaam in plaats van te proberen de ziel te genezen?<\/p>\n Ik heb geneeskunde gestudeerd omdat mijn vader arts was. Maar ik heb er nooit spijt van gehad. Man, ik zou wel drie levens willen leiden: \u00e9\u00e9n als dirigent, \u00e9\u00e9n als arts en \u00e9\u00e9n als acteur.<\/p>\n<\/p><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Estudou medicina e m\u00fasica, mas escolheu viver sendo os outros. Miguel Rell\u00e1n (Tetu\u00e1n, 1943) n\u00e3o parou desde ent\u00e3o de forjar … <\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":961,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"https:\/\/estaticos-cdn.prensaiberica.es\/clip\/7901d6f7-7324-4832-a478-48da0818f6a4_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-960","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-cultura-e-lazer","latest_post"],"yoast_head":"\n
\n <\/article>\n\u201c"Theater is een leugen die je met de toeschouwer aangaat; ik doe alsof ik iemand anders ben, en de toeschouwer doet alsof hij het gelooft."\u201d<\/h3>\n<\/article>\n
\n <\/article>\n\u201c"Er zijn veel acteurs die werkloos zijn omdat ze het verdienen, omdat ze slecht zijn, omdat ze niet professioneel zijn, ze zijn gewoon knap."\u201d<\/h3>\n<\/article>\n