Romantisch landschap als zelfportret in het Lázaro Galdiano Museum

Het is zeldzaam om in de doorgaans eentonige programma's van musea en tentoonstellingsruimtes in het hele land kunst uit de 19e eeuw te vinden, zo niet uit de laatste decennia ervan, waarin het impressionisme zich al in de kindertijd bevond. En het lijkt mij een vergissing om deze periode te negeren, want hoewel de meest stereotype werken ons tegenwoordig misschien vermoeien, is het ook waar dat In die eeuw werd de moderne gevoeligheid gevormd, in al haar complexiteit., ...en het is cruciaal om dit proces te begrijpen. Deze kleine tentoonstelling laat ons zien hoeveel innovatie ons kan verrassen en hoe de inspiratie van kunstenaars die bijna in de vergetelheid zijn geraakt, ons kan bereiken.

bijeenkomen Eugênio Lucas De betrokkenheid van twee Noorse landschapsarchitecten lijkt misschien wat eigenaardig. En dat is het ook, want de gasten die uitgenodigd zijn om het idee te ondersteunen, hadden ook anderen kunnen zijn, uit andere streken en vooral in grotere aantallen. Maar deze "penseelstreek" is ontworpen met zoveel waardering voor de werken en hun makers, en met zoveel steun van de organisatoren – het Centre for Hispanic European Studies, het Lázaro Galdiano Museum, het Stavanger Art Museum en het Nordic Institute of Art – dat het een geloofwaardige creatieve gemeenschap schetst.

Hoewel de drie kunstenaars tijdgenoten waren, Peter Balke (1804-1887), Lars Hertervig (1830-1902) en Eugenio Lucas (1817-1870) hebben elkaar nooit ontmoet. Ze werkten alle drie in die centrale decennia van de 19e eeuw, toen in verschillende Europese landen een late romantiek ontstond, waaruit alle drie inspiratie putten. De tirannie van de academische wereld neemt de overhand.. Het publiek op tentoonstellingen en critici plaatsen kunst in de sociale sfeer, en de burgerlijke markt, waarvan Lucas en, ooit, Balke profiteerden, legt haar regels op. Maar ze bewonen ook een andere, creatieve en geheime dimensie.

Het landschapsgenre ontstond in de 19e eeuw. een modern voertuig. En bij deze auteurs zien we in hoeverre hij zich leende voor experimenten. We hebben het hier niet over een topografisch landschap dat plaatsen representeert; het is eerder een landschap dan een zelfportret. En ik zeg dit met een groot besef van zijn onderzoekende vasthoudendheid.

Vrijwel niemand zag destijds al deze tentoongestelde werken. Lucas was een succesvol schilder, maar terwijl hij zijn Goya-schilderijen verkocht, maakte hij deze bijna abstract-expressionistische gouaches, die hij alleen aan collega's en vrienden liet zien. Balke reisde een paar keer door Europa, maar in eigen land werd hij veracht en was hij al... Op 45-jarige leeftijd verliet hij de kunstwereld., Hertervig zette zijn vrijere werk in afzondering voort, maar kampte met psychische problemen, verbleef in een psychiatrische inrichting, werd "ongeneeslijk ziek" verklaard en arbeidsongeschikt verklaard, en eindigde zijn dagen in armoede, zonder ooit het tekenen op te geven.

Vrijwel niemand heeft al deze werken destijds tentoongesteld gezien. Lucas liet ze alleen aan collega's en vrienden zien.

Het verre noorden leende zich goed voor uitbreiding landinwaarts, omdat dat concept al bestond. Dit doet ons denken aan... Knut Ljøgodtcurator van de tentoonstelling samen met Carlos Sanchezdat het monster van Dr. Frankenstein wordt gezien, in de roman van Shellyin de ijszee – degene die schilderde Friedrich Zonder het zelf gezien te hebben – tijdens een expeditie naar het Noordpoolgebied manifesteert deze angst zich als leegte, in Een afdaling in de maalstroom van Poein de Lofoten-archipel, en dat Jane Eyrein het verhaal van bronteStel je die "koninkrijken van afschuwelijk wit" voor, "verspreid over schaduwen.".

[Rüdiger Safranski: “Aanvankelijk was de romantiek een linkse beweging”]

Balke wilde ze zien en eroverheen lopen, dus ondernam hij in 1832 een reis naar Noord-Scandinavië die zijn landschapsbeleving voorgoed zou bepalen. Na enkele jaren onder de invloed van Friedrich – hij was een leerling van Johan Christian Dahl in Dresden – formule een witachtige en etherische verschijningMet een vleugje Japanse invloed is het een van die plekken die, tijdens de jaren van afzondering, radicaal donkerder is geworden en zich heeft teruggetrokken in kleine tafeltjes met een zeer persoonlijke schraaptechniek.

Hertervig liet zich inspireren door het landschap van zijn jeugd op het eiland Borgøy om een beeldtaal te creëren van bergen, bomen, rotsen, wolken en water, in de geest van de Duitse romantiek en met echo's van de Noorse romantiek. August Cappelen. Ik herhaal dit. Het zijn niet zozeer plaatsen, maar eerder uitingen van humor., beschreven met, zouden we kunnen zeggen, pictogrammen die tegelijk specifiek en universeel zijn. Maar misschien wel het meest innovatieve aspect is het gebruik van gerecycled papier – sommige exemplaren zijn gemaakt van tabak, met zichtbare afdrukken – en ambachtslieden wier texturen zijn verwerkt in deze taal van de ziel, van groot essentialisme en onmiskenbare oprechtheid.

Ondertussen gaf Lucas zich in Zuid-Europa over. een zo formalistisch en modern mogelijke oefening., Hij gebruikte het landschap als excuus. Hij had al wel eens geëxperimenteerd met het genre, in tekeningen of schilderijen met oriëntalistische thema's – één daarvan is opgenomen, maar past nauwelijks in het geheel – maar het is in de laatste twintig jaar van zijn leven dat hij een van de grootste ontwikkelingen doormaakte in de pointillistische compositiemethode die hij beschreef. Alexandre Cozens aan het einde van de 18e eeuw, gebaseerd op Chinese schilderkunst.

Ik denk dat dat alles is. Victor Hugo Hij deed iets vergelijkbaars. En we zullen nog tientallen jaren moeten wachten voordat we een soortgelijke technische durf in de Spaanse kunst aantreffen. Zijn visie op de desintegrerende natuur is fantastisch en somber. En daarin sluit hij aan bij de Noordse kunstenaars: in een landschap dat vervaagt en zich in het geheugen herconfigureert.waarvan het de bedoeling is dat het alleen bewoond wordt door degene die het in zich draagt.

Volg de onderwerpen die je interesseren.