Dit is het jaar dat ik deze geliefde en nostalgische mysteryserie uit mijn verleden opnieuw lees om te zien hoe ze zich houden. Doe mee als je ze bij de hand hebt. Ik ben van plan om elke drie weken drie boeken te delen.   

1) Het geheim van het landhuis

Dit is het boekje dat de bal aan het rollen bracht. Het is zomervakantie en Trixie voelt zich gefrustreerd en eenzaam omdat haar twee oudere broers op kamp zijn. Maar dan stort haar gierige oude buurman, meneer Frayne, in en wordt hij met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Het gerucht gaat dat hij ergens in zijn vreselijk vervallen huis een fortuin heeft verstopt. Tegelijkertijd wordt het landhuis aan de overkant eindelijk bewoond door een rijke familie met een dochter van Trixies leeftijd. De meisjes sluiten meteen vriendschap, hoewel Honey Wheeler een beetje timide lijkt tegenover Trixie. Ze stuiten op een roodharige jongen genaamd Jim, die beweert de enige erfgenaam van meneer Frayne te zijn. Jim is weggelopen van zijn wrede en gewetenloze stiefvader, die dolgraag zijn handen wil leggen op al het geld dat er rondslingert.    

De setting, langs de Hudson River in het noorden van de staat New York, is vanaf het begin goed vastgelegd. De familie Belden woont vijf kilometer van het dorp Sleepyside, op Crabapple Farm, het enige bescheiden en knusse huis in een groepje van drie. De andere twee zijn herenhuizen; één is het statige Manor House, onlangs gekocht door miljonair Matthew Wheeler, en de andere is Ten Acres, het vervallen huis van de bejaarde meneer Frayne. De dichtstbijzijnde grote stad lijkt White Plains te zijn.

Trixie is het type meisje dat je ziet zoals je ziet, maar al snel wordt duidelijk dat impulsiviteit en overmoed haar zwakke punten zijn. Ze is bereid om gewaagde dingen te doen in het volste vertrouwen dat ze het de eerste keer perfect zal doen. Ze heeft ook de neiging om mensen onbedoeld te beledigen met haar directe aanpak.

* Zijn jongere broer, Bobby, lijkt veeleisend en een beetje verwend. Iedereen houdt te veel van hem, maar ze verwachten wel dat andere familieleden hem om de beurt vermaken. Het is makkelijk te begrijpen waarom. Wie wil er nou de moeite nemen om Peter Rabbit vijftig keer te lezen? Zijn familie lijkt de weg van de minste weerstand te kiezen en toe te geven aan zijn eisen, in plaats van voor zichzelf op te komen en af en toe de touwtjes in handen te hebben.

* Het lijkt me dat haar ouders een hoop verantwoordelijkheid op de schouders van de 13-jarige Trixie leggen. Het is schoolvakantie, maar ze past op Bobby, verzorgt de kippen en helpt urenlang in de tuin in de door droogte geteisterde omstandigheden. Oké, ze helpen haar geld te verdienen om een paard te kopen, en als haar twee oudere broers thuis zijn, delen ze de last. Maar toch, wat een verantwoordelijke jonge meid!

Begrijp me niet verkeerd, ik vind meneer en mevrouw Belden leuk. Het zijn echt toffe ouders die echt hun eigen, veelzijdige karakters hebben ontwikkeld.

Honey is zo lief als haar naam. Melancholisch, diplomatiek en altijd intuïtief aanvoelend hoe anderen zich voelen. Dat is meer dan genoeg om haar angst te compenseren.

Jim is het soort vastberaden jongen wiens David Copperfield-achtige, ongelukkige verhaal de aandacht van zijn doelgroep wint. Zelfs vandaag de dag, als ze terugdenken aan de serie, zeggen verschillende vrienden van middelbare leeftijd: 'Ik was verliefd op Jim.' Hij is een aardige kerel, zelfs onder stress, hoewel hij soms een beetje onbeleefd is.

* Er zijn gemengde berichten over de religieuze overtuigingen van de familie Belden. Aan de ene kant lijken ze geen kerkgaand gezin te zijn, aangezien Trixie op zondagochtend altijd op haar fiets naar de winkel van meneer Lytell fietst om de kranten van New York te halen. Mevrouw Belden hoort Bobby echter elke avond zijn gebeden opzeggen, waarbij hij soms 'geheimen' aan God onthult, zoals wat Trixie met Kerstmis voor haar heeft gekocht.

* We vernemen dat de familie Belden moeite heeft om rond te komen, omdat het salaris van hun vader, dat hij verdiende met zijn werk bij een bank, nauwelijks toereikend is om de openstaande studiekosten van vier kinderen te betalen. Toch lijken ze zich nog steeds de was buitenshuis te kunnen veroorloven. (We weten dit omdat Honey bijna botste met een vrachtwagen die de oprit van Belden opreed terwijl ze aan het leren fietsen was. Misschien was de bestuurder op zoek naar Manor House en nam hij per ongeluk een verkeerde afslag. De Wheelers waren immers net verhuisd.)

* We hebben goede informatie over enkele personeelsleden van Manor House die belangrijke terugkerende personages zullen worden. Regan, de bruidegom, is een vriendelijke, relaxte man met een duister verleden als weggelopen weeskind in zijn tienerjaren. En Miss Trask, de elegante, grijze huishoudster, was ooit Honeys bijlesdocent wiskunde en accepteerde de nieuwe functie nadat ze een band hadden opgebouwd. Het past bij haar omdat het hogere salaris haar kan helpen bij de zorg voor haar gehandicapte zus.

* Ik ben blij dat er niet veel beschrijvingen zijn die het verhaal al te gedateerd zouden kunnen maken. De kinderen lopen rond in doorsnee T-shirts en jeans, terwijl meneer Belden in een simpele pick-uptruck rijdt. Er wordt geen hedendaagse populaire muziek of herkenbare merken genoemd. Natuurlijk gebruiken ze een vaste telefoon, en het verhaal speelt zich duidelijk af vóór het internettijdperk. Misschien zou dit zich ergens tussen de oorspronkelijke publicatiedatum in 1948 en midden jaren negentig kunnen afspelen. Mijn gevoel zegt me dat eind jaren zeventig en midden jaren tachtig een goede match zijn.

Helaas zou ik dit niet echt een ideaal mysterieverhaal noemen. Trixie, Honey en Jim lossen niet echt iets op door middel van deductie, maar hebben de neiging om per ongeluk belangrijke onthullingen te doen. Ik weet uit mijn eerdere leeservaring dat dit geen precedent schept voor de rest van de serie, maar als dit mijn eerste leesbeurt was, zou ik me misschien een beetje zorgen maken.

En hoe zit het met die grommende gele hond? Ik had gedacht dat hij een veel belangrijkere rol zou spelen, en ik was verdrietig over zijn lot in dit boek.

* Maar over het algemeen is het tot nu toe goed gegaan. Bevestigend.

2) Het mysterie van de rode trailer 

 

Dit verhaal begint precies waar Het Geheim van het Landhuis eindigt. Trixie en Honey gaan op zoek naar Jim, die is weggelopen zonder te weten dat hij nu de erfgenaam is van een fortuin van een half miljoen dollar. Ze besluiten hem eerst te zoeken bij een paar jongenskampen, waar hij van plan was te informeren naar vacatures. Juffrouw Trask is de vrijwillige chauffeur en ze halen de luxe zilveren camperbus van de Wheelers op (als Australiër ken ik ze beter als 'caravans') bij hun eerste stop. Hun hondachtige gedrag lijkt niet te passen bij hun opzichtige voertuig, en ze zijn zeker niet in vakantiestemming. Bovendien ontdekken de meisjes dat er bandieten in de buurt zijn die campers stelen, de inhoud ervan meenemen naar de zwarte markt en ze vervolgens achterlaten. Zou de vreemde familie iets met de zwendel te maken kunnen hebben? En belangrijker nog, hoe zullen Trixie en Honey Jim vinden?

Ik hou van het platteland van Upstate New York. Het doet me denken aan de nationale parken en caravanparken waar ik woon. Een goed verhaal maakt de wereld kleiner.

* Het eerste boek wekt de indruk dat de staat te kampen had met droogte en dat de dammen en waterreservoirs van de inwoners moeite hadden om een klein beetje water tegen te houden. In dit verhaal vallen er echter slechts een paar dagen later stortregens. Dat accepteer ik graag, maar vreemd genoeg heeft niemand gezegd hoe welkom die verandering was.

Twee honden meenemen lijkt me een vreselijk idee. Reddy en Bud veroorzaken chaos, en het feit dat ze vrij rond mogen lopen in het gebied, is voor mij een herinnering aan dit boek. Tegenwoordig mogen huisdieren niet loslopen in beschermde natuurgebieden. En terecht! Ze zijn zelfs op de meeste fatsoenlijke caravanparken niet meer toegestaan. Trixie en Honey zijn ook onmiskenbaar ongedierte, omdat ze ervoor zorgen dat deze overlast ontstaat.

* Rijden met een verhuiswagen is ook verleden tijd. Dat is nu ten strengste verboden. Bovendien verbaast het me hoeveel auto- en caravanbezitters hun sleutels in het contact laten zitten, waardoor dieven ze bijna kunnen stelen. Wat een terugblik. Vertrouwden mensen hun medemens toen echt zo?

* We ontmoeten het eerste lid van de uitgebreide familie dat in de serie verschijnt. Het is Honeys neef, Ben Riker, die tijdens een deel van de vakantie op een van de kampen verblijft. Hij is een grappenmaker en kan een doorn in het oog zijn, afgaande op de herinneringen aan hun gezamenlijke jeugd bij hun oma.

Jeff, de onzorgvuldige en ondeugende ober bij het hoofdkantoor van het park, zorgde ervoor dat ik heel wat keren moest lachen.

* We ontvingen de eerste vermelding van de familie Lynch, maar het onthullen van de reden zou een spoiler voor dit boek zijn.

Honey krijgt eindelijk haar geadopteerde oudere broer, die toevallig erg op haar roodharige vader lijkt. Hoe cool is dat! Maar goed, na 'eindelijk' gezegd te hebben, duurt het verhaal van boek 1 en 2 in totaal iets meer dan een week.

* Trixie noemt tijdens haar bezoek een oud huurhuis op Honeys terrein. Merk op dat dit een belangrijke factor zal zijn in het derde mysterie.

3) Het mysterie van het poortgebouw

Trixie, Honey en de kleine Bobby gaan op verkenning in het oude poortgebouw waar ooit bezoekers in rijtuigen werden ontvangen in het landhuis. Bobby struikelt en snijdt zijn knie aan een scherpe, glazige steen die Honey herkent als een schitterende diamant. Trixie overtuigt haar om de steen niet meteen aan haar ouders te geven, omdat ze een kans wil om het mysterie te ontrafelen hoe de steen daar terecht is gekomen. Deze beslissing trekt onmiddellijk juwelendieven op het spoor van de meisjes, vooral wanneer een snuffelaar precies hoort wat ze ermee hebben gedaan. Ondertussen komen Trixie's broers, Brian en Mart, eindelijk terug van het kamp en sluiten ze hechte vriendschappen met Jim en Honey, net zoals Trixie vóór hen deed. Samen proberen de vijf het mysterie van de diamant op te lossen en richten ze ook een club op, de Bob Whites of the Glen. 

Eindelijk Brian en Mart, hoera!!! Het niveau van plezier en speelsheid bereikt een heel nieuw niveau wanneer deze twee thuiskomen. Ik denk altijd met evenveel nostalgie terug aan alle spelletjes als aan de mysteries zelf.

* We ontdekten dat Regan pas 22 is! Praktisch een kind in mijn boeken. En dan te bedenken dat ik hem heb verbannen naar de nuchtere wereld van de ouderen. Hij ziet er minstens tien jaar ouder uit.

* Trixie en Mart worden in mei als 'tweeling' beschouwd, omdat hij pas 11 maanden oud was toen ze geboren werd. Haar verjaardag is op 1 mei en die van hem op 1 juni. Dit is het vermelden waard, voor het geval het handig is voor de administratie.

De Wheelers hebben een grote staf, waaronder een kok, een wasvrouw, drie dienstmeisjes, Regan, Miss Trask, een nieuwe tuinman genaamd Nailor en een nieuwe chauffeur genaamd Dick. Deze keer verbaast hun pracht en praal me, want ze hebben daadwerkelijk personeel dat hen tijdens het avondeten opwacht. Een kok, dat snap ik, maar gaat dit niet een beetje te ver? Kom op, mensen, hou je in! Jullie zijn gewoon rijk, geen leden van het koningshuis of 19e-eeuwse adel. Jullie kunnen toch zeker wel voor jezelf zorgen?.

Hoewel we Honeys moeder nog niet veel hebben gezien, kom ik haar, wanneer we haar zien of over haar horen, altijd tegen als een verwende prinses. Ik geef de voorkeur aan de stijl van Mrs. Belden. 

* Het is fascinerend hoe Jim bewijst dat de indrukken van twee verschillende mensen heel verschillend kunnen zijn. Wanneer ze Dick, de nieuwe bestuurder, zien, beschrijft Trixie hem als een wezel, terwijl Honey hem juist aantrekkelijk vindt. Ze vinden de kleur van zijn auto ook verschillend. We mogen er nooit van uitgaan dat de persoon naast ons naar hetzelfde tafereel kijkt als wij. 

* Mart zegt dat hij geen idee heeft waarom zakkenrollers 'dips' worden genoemd. Kom op Mart, een slimme jongen als jij zou intuïtief genoeg moeten zijn om te begrijpen dat het komt doordat ze hun vingers in andermans zakken steken. 

* Juffrouw Trask kijkt graag naar worstelen op tv! Ik vrees dat ik daar om moet lachen. Het is heel makkelijk te geloven dat Regan zo'n grote fan is dat ze aan het scherm gekluisterd zou zitten. Maar juffrouw Trask! Daar heb je wel heel veel fantasie voor nodig. 

Deze laatste observatie laat waarschijnlijk zien Mijn Leeftijd. Trixie had geen recht om die diamant ook maar een minuut vast te houden. Ze was erg stout en veel te overdreven. Honey en de jongens voelden zich schuldig omdat ze ermee instemden haar te vergezellen. Ik ben vooral verbaasd over Jim. Als ze hem rechtstreeks aan de politie hadden overgedragen, zoals ze hadden moeten doen, was hij direct teruggekeerd naar zijn eigenaar en waren er veel duistere drama's in het landhuis voorkomen. Maar misschien waren de bandieten niet gepakt, of in ieder geval niet zo snel. Zo zouden Trixie's meest loyale fans haar in ieder geval verdedigen.

Oké, dit is echt mijn laatste observatie. Mijn favoriete zin uit het boek komt van Regan. Het gebeurt vlak nadat hij Trixie een standje geeft omdat ze de diamant heeft achtergehouden. Brian merkt op dat hun vader boos op hen allemaal zal zijn. Dan vraagt Regan: 'Hoe houden jullie ouders het vol met jullie kinderen?' Ik denk dat hij die vraag nog vaak zal kunnen stellen. 

Wauw, dat was echt leuk. Deze jongens hebben al drie mysteries gehad, allemaal in de laatste weken van hun zomervakantie. Kom eind volgende maand terug voor de volgende drie boeken in de serie. Toppunten voor puur leesplezier en geweldige herinneringen tot nu toe.