De transformatie van een museum door middel van schilderkunst.

Biologisch, evenwichtig en voortdurend in ontwikkeling; gevoelig voor maatschappelijke veranderingen en artistieke trendsDe schermen zijn niet alleen verbonden met de ruimte waarin ze zich bevinden, maar ook onderling verbonden, als een zorgvuldig geconstrueerd lijk waarin elk scherm het volgende in zich draagt.

dan wordt gedacht schilderenDe nieuwe, langdurige tijdelijke tentoonstelling over de beeldende aanwinsten van de afgelopen 10 jaar van CAAC ondergaat voortdurend veranderingen – net als het historische gebouw en de collectie zelf – waarbij sommige werken halverwege de tentoonstelling worden vervangen. Zo transformeert de tentoonstelling zich tot een doorlopend proces dat het idee van de collectie als een hermetische geschiedenis ter discussie stelt en deze opbouwt als een huis met open deuren.

Het CAAC heeft door de geschiedenis heen verschillende transformaties ondergaan. Het werd aan het einde van de 14e eeuw gesticht als kartuizerklooster. Christoffel Columbus bereidde zich hier voor op zijn tweede reis naar de Nieuwe Wereld en schonk er zijn persoonlijke bibliotheek. Uiteindelijk werd het de locatie van zijn graf, wat de instelling verbindt met de koloniale expansie in Amerika. Het gebouw heeft ook dienstgedaan als porseleinfabriek en het Koninklijk Paviljoen van Expo '92, en herbergt nu een van de belangrijkste kunstcollecties van Spanje, met meer dan 4000 stukken.

De toekomst maakt deel uit van zijn eigenaardigheden. En dit is wat de directeur en curator van de tentoonstelling, Juan Antonio Álvarez Reyes, ons vertelt: "De collecties zijn complex en we zijn al twaalf jaar bezig met het herzien ervan. De enige manier om iets te benaderen is door het vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Zo hebben we bijvoorbeeld de vrouwen, die voorheen niet waren opgenomen, en ook zwarte kunstenaars weer opgenomen als een vorm van herstelbetaling, aangezien Sevilla een epicentrum van de slavenhandel was.".

Het idee van 'worden' is uitermate geschikt om een historisch moment te beschrijven waarin economische crises gekoppeld zijn aan de pandemie: "Ondanks de economische bezuinigingen zijn we erin geslaagd de fondsenwerving te verhogen dankzij belangrijke donaties en stortingen, zoals die van Guillermo Pérez Villalta," aldus Álvarez Reyes. schilderen We vonden een zaal gewijd aan deze voortreffelijke tekenaar met een onuitputtelijke verbeeldingskracht, en aan andere opmerkelijke kunstenaars, voornamelijk uit Andalusië, zoals Curro González, Pilar Albarracín en Pepe Espaliú.

De belangrijke Sevilliaanse schilderkunsttraditie is overal in de CAAC-collectie terug te vinden. Denk bijvoorbeeld aan Tierra de Velázquez of Luis Gordillo, die overigens de eerste kunstenaar was die werd uitgenodigd om deel uit te maken van de collectie, zoals vermeld in een brief van... Victor P. EscolanoDe eerste directeur van het museum schreef in augustus 1970 aan de kunstenaar: "U bent absoluut onmisbaar voor Sevilla (...) Het MAC in Sevilla zou uw werk zeer graag willen hebben.".

De gehele CAAC-collectie weerspiegelt de belangrijke Sevilliaanse schilderkunsttraditie.

Er zijn geen dikke mensen in schilderenmaar als het een reeks grote monumentale stukken betreft, dan om op architectonische wijze met deze zeer bijzondere ruimte in verbinding te treden., waar de monnikencellen al zeven eeuwen gevestigd waren en die zij in de stilte van hun contemplatieve leven observeerden. Toevallig was hun motto: "Het kruis staat vastberaden terwijl de wereld draait.".

De wereld draait in een eeuwige evolutie, en we kunnen niet twee keer in dezelfde rivier baden. Zo stelt de geschiedenis van de filosofie het, want... Parmenides naar Heraclitus met jouw panta rei (Alles stroomt, niets blijft hetzelfde), zelfs Nietzsche of Marx. Het enige dat permanent is, is verandering, ook voor kunstcollecties die voortdurend worden herzien en uitgebreid, en waarom niet, ook voor tentoonstellingen.

[Cristina Lucas wordt geconfronteerd met globalisering vanuit Sevilla]

schilderen Het is opgedeeld in drie secties. De eerste, metalinguïstiek, waarin het schilderij wordt beschouwd op de plek waar het is ontstaan: het atelier van de kunstenaar. Alfonso Albacete opent het tentoonstellingscircuit met Natuur dertien (speculatie), een schilderij uit 2013 van een kunstenaar-architect waarin hij, door middel van een complex samenspel van composities, de figuur van de kunstenaar die in zijn atelier werkt, op verschillende vlakken en reflecties weergeeft. Een zelfportret en een eerder werk getiteld In de studie, een schilderij uit 1979 waarmee hij zijn werk begon en zijn atelier vertegenwoordigde. Daarna volgde Manolo Quejido., Angel Aleman elk Christopher Quintero.

we kwamen aan vernieuwing van abstracte talen. De zaal met de prachtige schilderijen van Soledad Sevilla springt eruit; ze is enorm en betoverend, en doet denken aan Monets waterleliezaal door haar kleurenpalet en de precisie van de penseelstreken in talloze lagen. Ook het voortreffelijke werk van... verdient vermelding. Paz Pérez RamosRosa Brun en Monika Buch presenteren met prachtige werken een lyrische en chirurgische geometrische neergang.

Tot slot sluiten we deze beeldende wandeltocht af met de terug naar figuratiemet een spectaculaire muurschildering van Ana Barriga, getiteld Van dieren tot goden waarin verschillende hoofden als een stedelijke vanitas worden samengevoegd met olieverf, spuitverf en stift, of Salome del Campodie, in Pruisisch blauw, de vrouwelijke stereotypen ter discussie stelt die in het landschap worden verkend.

Volg de onderwerpen die je interesseren.