[ad_1]
Een van de tentoonstellingen die in Venetië gepland staan ter gelegenheid van de Biënnale van Venetië, is die gewijd aan... Marlene Dumas (Kaapstad, 1953) is ongetwijfeld een van de belangrijkste. Geboren in Zuid-Afrika, maar sinds 1976 gevestigd in Amsterdam, Nederland, heeft haar werk de hoogste mate van internationale erkenning verworven. De essentie is het schilderij.maar altijd in een dialoog van receptie en herwerking met de beelden die technisch geproduceerd worden in de wereld van vandaag: foto's, filmmedia en digitale netwerken.
De titel die Marlene Dumas zelf voor de tentoonstelling heeft gekozen, open einde (Open einde) geeft ons een centrale sleutel tot wat ze met haar werk probeert te bereiken. Zoals hij uitlegt, verwijst dit naar wat openlijk in de kamers te zien is: "“De kijker ziet in mijn werken wat ik heb geschilderd, maar kent de betekenis ervan nog niet.. Het werk begint niet waar het eindigt.
Met dit idee van betekenissen die niet afgesloten zijn, die stromen, toont Dumas ons het dynamische karakter van zijn schilderijen, die altijd openstaan voor contact met de grote verscheidenheid aan beelden die we vandaag de dag ervaren en daarmee ook met hun diversiteit aan betekenissen en toespelingen.
[Marlene Dumas, spoken en lichamen]
In de tentoonstelling, georganiseerd door Caroline Bourgeois (conservator van de Pinault Foundation in Parijs) in directe samenwerking met Marlene Dumas, worden tentoongesteld 102 werken uit de periode 1984 tot 2021., Verdeeld over twee verdiepingen: de eerste en tweede van het Palazzo Grassi, biedt dit de mogelijkheid voor een intensieve rondleiding door zijn volledige oeuvre, waar we zijn kracht en intensiteit kunnen waarderen: Dumas' schilderijen ademen en blijven levend, zelfs in een tijd van technische massificatie van de beelden. Altijd met een kritische blik, van introspectie, van het bevragen van wat we zien.
De schilderijen van Dumas ademen en blijven levend in het tijdperk van de massaproductie van beelden.
Naast de tentoongestelde werken is er ook een gratis, 39 pagina's tellende publicatie op middelgroot formaat verkrijgbaar, met kleine reproducties van alle tentoongestelde werken en teksten erover, waarvan vele geschreven zijn door Marlene Dumas. Alle werken zijn gemaakt met dezelfde techniek: inkt op doek en inkt op papier, in verschillende formaten, van groot tot klein.
Uitzicht op de tentoonstelling Marlene Dumas in Palazzo Grassi. Foto: Marco Cappelletti en Filippo Rossi. © Palazzo Grassi © Marlene Duma
De twee verdiepingen zijn ingedeeld in secties. De eerste verdieping, zoals aangegeven, "is het rijk van mythen en stervelingen", en daarin bevinden zich negen secties: "1. Inleiding: Verlangen", "2. Achterkant", "3. Bedrog", "4. Privé-aanwezigheid", "5. Afwezigheid", "6. Vreemdelingen", "7. Taboe en Voodoo", "8. Venus en Adonis" en "9. Vergiftiging".
De tweede verdieping, die aansluit op de eerste, is gewijd aan 'Double Shots' en is onderverdeeld in tien secties: '10. Koppels', '11. Samenwerkingen (tussen moeder en dochter)', '12. Kinderen en het kwaad', '13. Milt [Bazo]', '14. Maskers en rouw', '15. Goden', '16. Liefdesverhalen', '17. Jeugd en oorlog – tegen de muur', '18. Kunstverhalen' en '19. Weggaan'.
De twee verdiepingen van het Palazzo Grassi bieden een intense reis door zijn hele carrière, waarin we zijn kracht en intensiteit kunnen waarderen.
Deze indeling is belangrijk omdat ze ons in staat stelt de grote thematische verscheidenheid aan motieven te zien die in het artistieke werk van Marlene Dumas voorkomen, en hoe zij... picturaal expressionismeWat voor mij het concept is dat hem het beste definieert, is altijd tot stand gekomen door een dialoog met innerlijke gedachten en poëzie, wat elk van zijn werken grote diepte verleent.
Met deze conceptueel uitgewerkte terminologiekaart zien we de vormen en thema's waarmee Dumas zijn artistieke werk presenteert. Vanuit een formeel oogpunt, Wat overheerst zijn lichamen, in de eerste plaats menselijke lichamen., Hoewel er ook afbeeldingen van dierenlichamen zijn die een directe link leggen met ons en onze verhalen. Bijvoorbeeld een gekruisigde kikker, of een paardenhoofd en twee everzwijnkoppen.
Nog een kamer in de Marlene Dumas-tentoonstelling in Palazzo Grassi. Foto: Marco Cappelletti en Filippo Rossi. © Palazzo Grassi © Marlene Duma
Ook ons lichaam staat in verbinding met objecten, zoals bijvoorbeeld te zien is aan onze interactie met mobiele telefoons, met name de iPhone. En hetzelfde geldt voor fotografische, filmische en digitale beelden, die altijd in dialoog staan met tekenen en schilderen.
Menselijke gezichten, met gezichtsmodulatie, Ze dienen als een soort toegangspoort tot het begrijpen van wie we zijn.. Vanuit dat uitgangspunt plaatst Dumas ons in een universum van mengvormen: interraciaal of intersekse, met de expliciete wens om het belang van vrouwen te herstellen door middel van een feministische benadering. Evenals de gelijkheid van menselijke groepen en een kritiek op alle racistische standpunten.
Naast dit alles staat ook de relatie tussen mens en kunst en denken centraal. Dit komt tot uiting in de expliciete weergave van de gezichten van een hele reeks referentiefiguren uit de literatuur en de kunst, in beeldende eerbetonen aan kunstenaars en in het bevragen van de oorsprong en de praktijk van de schilderkunst. Uiteindelijk, Dit is waar Marlene Dumas ons naartoe leidt: naar de noodzaak om te weten hoe we moeten kijken.om het gezichtsveld te openen.
