En in januari, de lente Dit is de eerste dichtbundel van Daniel, een jonge man met een passie voor schrijven en liefde.
Daniel Sánchez, op Instagram ook bekend als “El baúl de las vidas”, publiceerde op 18 oktober zijn eerste dichtbundel onder de naam Postdata Ediciones. De bundel bevat 80 gedichten met een optimistische en hoopvolle boodschap over het leven. In een interview met El Generacional onthulde Daniel zijn meest persoonlijke, oprechte en emotionele kant.
Vraag maar. Hoe zou je het boek omschrijven? En jezelf?
Om te reageren. Het boek is een aaneenschakeling van ervaringen en angsten, maar altijd omgeven door hoop. Geef toe aan het gevoel van hoop dat we over het algemeen nooit opgeven. Wat mij betreft, ik beschouw mezelf als een zeer gevoelig persoon die, net als mijn boek, nooit de hoop verliest, omdat ik altijd probeer te denken dat uiteindelijk bijna alles goed kan komen. Nu ben ik dankbaar dat ik de hoop op het publiceren van een boek niet heb opgegeven, want anders had ik niets gepubliceerd.
Q. Wat probeer je met je songteksten over te brengen?
R. Ik geef meestal blijk van liefde of afkeer. Maar in dit boek, dat dient als inleiding tot de wereld van de poëzie, wilde ik ook iets van mijn denkwijze laten zien.
Q. Zie je de ideeën uit je gedichten terug in de illustratie?
R. Absoluut. Dat is precies wat ik wilde, met de symbolen die ik voor ogen had. Hij is een naakte en kwetsbare man die door de lente wordt omhuld en bedekt.
Q. Welke rol speelt de lente in jouw leven?
R. Voor mij is de lente in literaire zin een metafoor voor wedergeboorte. Dat wil zeggen, ik wil geloven, en daar heb ik de laatste tijd over nagedacht, dat zelfs verdriet uiteindelijk tot bloei komt.
Q. Je zei onlangs dat dit niet het enige boek is dat je hebt geschreven. Waarom heb je ervoor gekozen om juist dit boek te publiceren en niet een ander?
R. Wel, ik vond mijn eerste boek niet zo goed af en ik hield het liever voor mezelf. Dit was mijn tweede boek, maar wel het eerste dat gepubliceerd werd. Er is ook nog een derde boek dat ik voor later wil bewaren. Ik heb besloten het nu alvast te publiceren. En in januari, de lente Omdat ik in deze dichtbundel heb gereflecteerd op wie ik ben en, zoals ik al zei, het tevens een introductiebrief is tot de literaire wereld.
Q. Je hebt een jaar in Parijs gewoond. Is je tijd in de Franse hoofdstad terug te vinden in het boek?
R. Mijn ervaringen in Parijs komen niet in dit boek tot uiting, omdat ik destijds bezig was met het schrijven van het eerste boek.
P. De uitgeverij waarmee u uw boek heeft uitgegeven, bestaat nog maar kort. Hoe verliep het uitgeefproces?
R. Nou, het was een zeer positieve ervaring. Ik heb er echt van genoten, omdat alles wat ik wilde en voor ogen had, is bereikt en gerealiseerd. Bovendien ben ik erg blij met het eindresultaat.
Q. Hoe voelde u zich toen de eerste editie bij u thuis arriveerde?
R. Toen mijn redacteur me de foto's van het voltooide boek stuurde, moest ik huilen. Het was onvermijdelijk. Het boek was eerder bij een vriendin aangekomen dan bij mij, dus ik ging de straat op, zag de tas en rende naar haar toe om te vragen of ze pakketjes had. Toen ik ze kreeg, was ik zo blij en heb ik de hele dag niet kunnen stoppen met glimlachen. Het is een ervaring die ik nooit zal vergeten. Nu maar hopen dat het de eerste van vele is.
V. Hoe is de naam "The Chest of Lives" ontstaan?
R. Ik heb altijd al een zwak gehad voor koffers en ik had er een paar in huis. Toen ik nadacht over een naam voor mijn blog, zag ik een kleine koffer op mijn bureau staan en toen kwam het idee. Het is ook een metafoor: mijn blog is een soort koffer die mijn ervaringen bevat, maar deze ervaringen weerspiegelen zich ook in het leven van anderen, vandaar de naam.
P. In een van je gedichten lezen we: "Het leven is wat er gebeurt zolang we nog verlangen hebben." Heb je ooit een kans gemist om een droom te verwezenlijken vanwege angst?
R. Nou, misschien had ik wel veel dingen gedaan als angst me niet had tegengehouden. Ik zou eerder, of vaker, naar het buitenland zijn gegaan. Ik zou veel eerder zijn begonnen met schrijven zoals ik nu schrijf, ik zou dingen hebben opgebiecht die ik tot nu toe niet heb opgebiecht. En ik moet zeggen dat ik, toen het boek uitkwam, erg bang was voor afwijzing en mislukking. Nu ben ik juist heel enthousiast. Ik weet niet wat er gaat gebeuren, maar de glimlach die op mijn gezicht verschijnt als ik het boek zie, is onbetaalbaar.
